***** ฝรั่งถามฉันตอบ…ทำไมพระไม่ใส่รองเท้า *****

วันหนึ่งมีเหตุที่จะไปเยี่ยมเยียนพระรูปหนึ่ง ที่อาศัยอยู่หลังเขา ฝรั่งที่อยู่ด้วยเขาขอตามไปด้วย เพื่อถ่ายรูปเก็บไปโชว์ที่ประเทศเขา เราต้องนั่งเรือออกไปหลายกิโล และต้องเดินต่อเข้าไปในป่า ช่วงหนึ่งของทางที่เดิน ฝรั่งได้ถามว่า…

ฝรั่ง: สามลิตร ซื้อรองเท้าใส่ก่อนใหม…

พอจ: ซื้อทำไมให้เปลืองตังค์

ฝรั่ง: ก็สามลิตรเดินช้า กรวดหินก็แหลมคม แถมยังมีหนามอีก ค่อยๆเดินอย่างนี้ เมื่อไหร่จะถึง

พอจ: ถึงเมื่อไหร่ก็ช่าง ถ้าแกรีบ แกก็เดินไปก่อน ไม่ต้องรอ

ฝรั่ง: นี่แหละ เขาเรียก อัตถกิลมถานุโยโค เป็นการกระทำตนให้ลำบาก เป็นธรรมของปุถุชน เป็นธรรมของชาวบ้าน รึ..สามลิตรว่าไง

พอจ: งั้นแกก็เป็น กามสุขันลิกานุโยโค เป็นการกระทำตนให้สบาย เป็นธรรมของปุถุชน เป็นธรรมของชาวบ้าน เหมือนกัน

ฝรั่ง: แต่ไอไม่ได้บวช สามลิตรบวช

พอจ: ถึงบวช ก็เป็นแค่ชาวบ้านนักบวช ยังหิว ร้อนเย็นเหมือนอย่างแก แกยังไม่เข้าใจคำว่า อัตถฯ และกามสุฯ อย่าเพิ่งโม้..!!!

ฝรั่ง: แล้วทำไมออกมาเดินอย่างนี้แล้วไม่ใส่รองเท้า นี่มันเป็นการกระทำตนให้ลำบาก ไม่อัตถฯ ได้ยังไง

พอจ: ข้าอายชาวบ้านโว๊ย…

ฝรั่ง: หู๊ยยย…ตลกแท้ สามลิตร ไม่มีรองเท้าใส่ซิ มันน่าอายชาวบ้าน มีรองเท้าใส่ มันจะเป็นเรื่องน่าอายได้ยังไง สามลิตรนี่ วิปลาสแล้ว นี่แหละหลง และเป็นอัตถกิลมถานุโยโคของแท้ การใส่รองเท้าก็เพื่อบรรเทาทุกข์ จากกรวดหนาม มันเป็นกามสุฯ ตรงไหน..!!!

พอจ: อย่างนี้ เวลาข้าออกไปบิณฑบาตรมาให้แกได้กินด้วย มันก็เป็นอัตถฯ ด้วยซิวะ..!! ไอ้จิ๊บ

ฝรั่ง: มันจะเกี่ยวอะไรกับการบิณฑบาตร การบิณฑบาตรเป็นการโปรดสัตว์ มันจะเป็นอัตถฯ ได้ยังไง..?

พอจ: เวลาพระบิณฑบาตร เขาใส่รองเท้ารึเปล่า หือ..จิ๊บ

ฝรั่ง: ไม่รู้ซิ..? ไม่ได้สังเกตุ และตื่นมาไม่ค่อยทัน ทำไม..!!! เวลาบิณฑบาตร พระไม่ใส่รองเท้ารึไง

พอจ: พระบ้านแก อาจใส่ แต่ที่เมืองไทยเขาไม่ใส่เวลา บิณฑบาตร

ฝรั่ง: อ้าว..!! เพิ่งรู้ โอเค…. งั้นก็ไม่ถือว่าเป็น อัตถฯ เพราะทุกคนปฏิบัติตามกฏ แต่ตอนนี้สามลิตรไม่ได้บิณฑบาตรนี่ มันน่าอายตรงไหน ทำไมไม่ใส่รองเท้า มาเดินย่ำให้ลำบากอยู่ทำไม อย่างนี่ก็ผิดกาล เป็นอัตถฯ อยู่ดี

พอจ: เออ..พ่อเถรใบลาน ..!! ก็เวลาข้าออกไปบิณฑบาตร หาข้าวมาให้แกกิน ข้าต้องเดินโดยไม่ใส่รองเท้า เพื่อให้ได้ข้าวมา มันก็เหมือนคนอนาถา รองเท้าก็ไม่มีใส่ ผู้คนเขาก็เลื่อมใสศรัทธา เดินอย่างช้าๆ สงบเสงี่ยม เพื่อให้ได้อาหารมายังชีพเป็นมื้อๆไป พอแกแดกอาหารชาวบ้านอิ่ม แกออกมาเดินใส่รองเท้าเข้าหาชาวบ้าน อย่างนี้ ข้ารู้สึกว่า มันหลอกแดกชาวบ้านเขานี่หว่า ตอนไม่ได้แดก ทำตัวสงบเจี๋ยมเจี้ยม ไม่ใส่รองเท้า พอแดกเสร็จ ลากรองเท้าเดินผึ่งผาย ให้ชาวบ้านเห็น ข้าอายชาวบ้านเขาโว๊ย กลัวเขาจะด่าหาว่าทำตัว 2 มาตรฐาน ขอแดกอย่างหนึ่ง แดกเสร็จอีกอย่างหนึ่ง ข้าออกจากวัด ไม่เคยใส่รองเท้าไม่ว่าจะไปไหนๆ และข้าก็ไม่เคยอายใคร ข้าภูมิใจในตีนที่มันเปล่าเปลือย ข้าไม่ได้หลอกชาวบ้านแดก..ไอ้จิ๊บ.

ฝรั่ง: โอวว… ซอรี่ สามลิตร มีเหตุผลๆๆ งั้นพระทุกองค์ก็ต้องถอดรองเท้าเดินซิ ถ้าใส่ก็ผิด เป็นการหลอกชาวบ้านแดก

พอจ: ไม่จำเป็น ไม่เกี่ยว และ ไม่ผิด นี่เป็นเรื่องจิตสำนึกของบุคคล เพื่อเป็นการแก้กิเลส ข้าคิดของข้าเอง และทำตัวเอง แต่ก็ภูมิใจ และจะรักษาเช่นนี้ไว้ จนตัวตาย..

ฝรั่ง: สาธุ….สามลิตร ไอนี้ยังหยาบแท้ ง่ายๆแค่นี้ ก็ยังนึกไม่ถึง

พอจ: แล้วนั้น แกถอดรองเท้าเดินทำไม ตามมาเร็วๆ ข้าขี้เกียจรอ เดินกระเย๊องกระแย๊งอยู่ได้ บ้าแล้วแกเนี่ย..ไอ้จิ๊บ

ฝรั่ง: สามลิตรเดินไปก่อนเถอะ ไอไม่รีบร้อน ไอกินข้าวที่ขอชาวบ้านมาทุกวัน ไอไม่อยากให้เขามาด่าว่า เป็นฝรั่ง ดันทำตัวเหนือพระที่เดินถอดรองเท้า ผู้หาข้าวมาให้แดก..

พอจ: โห..ไอ้จิ๊บ แกไม่ต้องมาประชดให้ประสาทเสียอย่างนี้ก็ได้ ใส่รองเท้าแล้วรีบๆเดินตามมา

ฝรั่ง:: ฮิ ฮิ พระบ้า..!!!